Anahoro – (vredesverwelkoming)
Ik moet eerlijk toegeven dat ik het woensdag toch wel even zeer moeilijk heb gehad. Het lukte me niet en de wereld tussen de cultuur van het westen en het afrikaanse leven maakten een serieuse botsing. Het snel vooruit willen gaan en omiddellijk iets willen doen strookten niet met de manier van leven in Burundi. Hier ga je meer de weg op van ‘go with the flow’ en als het vandaag niet kan, morgen is ook wel goed. Niet het verstand maar mijn hart krijgt hier de overhand. Het krijgt enerzijds botsen en anderszijds tranen van ontroering. Gelukkig is de zon hergekomen en heb ik reeds op die twee dagen Ruyigi en zijn bevolking op een andere manier mogen aanschouwen.
Donderdag ben ik namelijk vertrokken op ‘reinsertion’ van een kindje genaamd ‘estelle’. Twee jaar geleden heeft zij het daglicht mogen aanschouwen maar is achtergebleven zonder moeder. Bij de bevalling is zij gestorven (het percentage van sterfgevallen is zeer groot in burund – om die reden is de bouw van het ziekenhuis hier in Ruyigi dan ook zeer belangrijk) en is de vader van 20 jaar achtergebleven met het kind maar kon hier niet goed voor zorgen. Om deze reden werd het kind opgevangen in één van de kinderdorpen van maison shalom. Daar heeft het kindje, samen met nog enkele andere kinderen, in een huis gewoond waar zij werd opgevoed door een educatrice. Het kind, alsook de anderen, blijven er dan 2 jaar met de bedoeling nadien huiswaarts terug te keren. In die tijd dient de vader – binnen het eerste jaar – hertrouwt te zijn en het contact met het kind onderhouden. Hij bezoekt haar namelijk iedere maand in maison Shalom om er zeker van te zijn dat het kind niet van hem vervreemd.Nu twee jaar later wordt Estelle terug in haar biologisch milieu geplaatst, dankzij de hulp van de sociaal assistente en de educatrice. Samen met het kind worden er ook dekens, babymateriaal en voeding als cadeau meegeven zodat het kind geen zorgen ontbreekt.
Ook nu donderdag heb ik zo’n reinsertion mogen meemaken en dienden we ons hiervoor de verplaatsen naar het dorpje Gisuri. Gelegen aan de grens van Tanzania en een rit van 2,5 uur waard. Tijdens die tijd heb ik mogen genieten van het prachtige, pure en groene landschap, zijn bewoners en een klein, zwart kinderhandje in mijn Montezungu-hand. 
Zeker een ontroerend traantje waard.
Daar aangekomen werden we warm onthaald door de plaatselijke bevolking en ouders van het kind. Ook hier staarden mensen me met grote ogen aan. Een ‘rijke’ blanke die ‘dit’ kleine arme dorpje komt bezoeken. Maar we waren nog niet ter plaatse. We dienden nog een halfuur te wandelen naar de plaats van bestemming. Een plaats waar een auto nooit is geweest. Een plaats diep in de bergen en in volle natuur. Prachtig. Tijdens deze trip moet ik wel toegeven dat ik bewondering heb gekregen voor deze mensen. Niet alleen was het nog een lange wandeling voor de boeg in dit warme land, ze droegen ook nog de zware babymaterialen en eten op hun hoofd. Voor mij een zware last, voor hun een gewoonte. Ter plaatse aangekomen voelde en hoorde je enkel nog de rust en puurheid van de omgeving. Ik werd er helemaal rustig van.
Naar cultuur en gewoonten dienden alle aanwezigen eerst te wachten alvorens de ouders ons inviteerden in het huis. Een huisje dat minuscieul was en zeer, zeer primitief. Geen electriciteit, geen kaars… Enkel het buitenlicht dat het huisje kon verlichten. Tijdens de tijd die er nog restte werd aan de nieuwe moeder uitgelegd hoe ze de ‘poedermelk’ voor de peuter moest klaarmaken en werden er nog praktische tips meegegeven.
Hetgene mij het meeste bij dit bezoek heeft geraakt was de puurheid van hart bij deze mensen. Zo zuiver. Ik ben echt dankbaar dat ik dit heb mogen meemaken.
En ik weet niet of de voorspelling gaat uitkomen maar ‘ongeloofelijk’ heb vandaag meer dan genoeg aandacht gekregen van mannen maar spijtig genoeg heb ik nog geen fonkje gevoeld. 
Ooh ja. Deze zaterdag brengt de president van Burundi ‘maison shalom’ een bezoekje waarvan de bodyguards twee kamers verder zullen overnachten…
Ik hou jullie zeker op de hoogte.
Veel liefs
Evi
xxx
PS: foto’s gaan er de volgende keer opstaan + Greetje merciekes voor je warm bericht.
