Eindelijk….
Een droom wordt werkelijkheid…
Het tromgeroffel rond een vuur
Het ritueel dansen in het geestesuur.
Allemaal kleine negertjes in het rond…
Hopelijk maken ze het niet allemaal al te bond.
Strooien hutjes…
Met kleine putjes
Oppassen en zeker niet vergeten,
Dat je je erin kan mistreden.
Weinig elektriciteit,
Dus het wordt al snel bedtijd.
Af en toe een kaarslicht,
Daar ben ik altijd zo voor gezwicht.
Het vertrek is op 11 november,
A day to remember.
Een dag van wapenstilstand,
Naar een land in vredesbestand.
Hutu’s en Tutsi kinderen leven daar nu gelukkig samen,
Als we daar nu eens een voorbeeld aan namen.
Een project, een echte leerschool,
Over mezelf en de andere tegenpool.
Vier maanden overzee,
Een ervaring apart daarop zeg ik geen ‘nee’.
Dus nog enkele dagen aftellen zonder schroom,
En ik leef eindelijk mijn levensdroom!
